Drewniany kościół pw. św. Marii Magdaleny w Leźnicy Małej

(gmina Łęczyca, powiat łęczycki) został wzniesiony w 1784 roku za sprawą ówczesnego dziedzica wsi, ks. Andrzeja Mniszkowskiego. Historia osady i jej parafii sięga XIV wieku, o czym dowiadujemy się między innymi z dokumentu wydanego w 1362 roku, na mocy którego arcybiskup gnieźnieński Jarosław Bogoria Skotnicki przekazał lokalnej szlachcie część dóbr należących do wsi. Sama parafia pw. św. Marii Magdaleny została erygowana w Leźnicy Małej przed 1399 rokiem.

Kolejnym dowodem na jej średniowieczne pochodzenie jest wpis w Aktach Konsystorza Gnieźnieńskiego z 1445 roku. Opisuje on spór rozgrywający się między dziedzicami Leźnicy po śmierci miejscowego proboszcza, o prawo do prezentowania jego następcy. Po pierwszej świątyni nie zachowały się co prawda żadne ślady, ale to właśnie na jej miejscu powstał drewniany, istniejący do dziś kościół.

Jest to budowla drewniana konstrukcji zrębowej, orientowana.

Kościół jest oszalowany, jednonawowy, z nieco węższym, wielobocznie zamkniętym prezbiterium. Pokrywa go dach dwuspadowy, kryty gontem, z niższą kalenicą nad prezbiterium. Nad stykiem nawy i prezbiterium góruje blaszana wieżyczka na sygnaturkę. Od strony północnej znajduje się murowana kaplica, która została dobudowana do pierwotnego budynku w 1869 roku przez ówczesnego proboszcza księdza Goszczyńskiego. Kaplica pokryta jest blaszanym, dwuspadowym dachem. Ścianę szczytową kaplicy wieńczy attyka o linii falistej. We wnętrzu kościoła strop płaski, zaokrąglony z malowidłami iluzjonistycznymi. W szczycie prezbiterium oddzielona ścianą zakrystia. Po przeciwnej stronie chór muzyczny wsparty na słupach, pod nim kruchta i schowek. Wejście na górę ujęte w półfilarki. Ołtarz główny manierystyczny z połowy XVII wieku z rzeźbami naturalnej wielkości świętych: św. Aleksego, św. Pawła, św. Piotra i św. Wojciecha, pochodzącymi z romańskiej archikolegiaty w Tumie. W części środkowej lewego, późnobarokowego ołtarza bocznego znajduje się obraz św. Marii Magdaleny z początku XVIII wieku, zwieńczony figurką świętej. W bocznym, prawym ołtarzu oglądać można obraz św. Rocha, a w górnej części – św. Marii Magdaleny. We wnętrzu znajduje się również średniowieczna kropielnica kamienna z Tumu, XIX-wieczny krucyfiks, organy z XIX wieku, cztery relikwiarze herbowe w kształcie popiersi z połowy XVII wieku oraz dwa XVIII-wieczne ornaty z tkanin.

Przy kościele znajduje się dzwonnica z 1820 roku. Na ścianie od strony zewnętrznej usytuowane są dwie tablice: „Ks. Ignacy Krzyżaniak, dziekan zgierski, profesor doktor, ur. 15 XI 1921 r., zmarł 13 XII 1981 r. – ofiara stanu wojennego. W 75. rocznicę urodzin Rodzina i Koledzy” (tablica ufundowana z inicjatywy prof. dr. hab. Tadeusza Gałamona) i „Śp. ks. Bolesław Ślusarski, proboszcz parafii Leźnica Mała, zm. dnia 27 V 1942 r. w Dachau” (ufundowana przez parafian w 1968 roku).

Na terenie starego cmentarza, który niegdyś znajdował się przy kościele, możemy podziwiać pomniki przyrody: dwa wiązy szypułkowe o obwodach 434 cm i 580 cm.

Drewniany kościół św. Marii Magdaleny w Leźnicy Małej jest wpisany do rejestru zabytków województwa łódzkiego

(numer rejestru: 493 z 04.08.1967 r.).

Leźnica Mała kościół drewniany

Parafia pw. św. Marii Magdaleny w Leźnicy Małej

LEŹNICA MAŁA 28
99-100 Łęczyca
Tel. (24) 721 18 68
leznica@lowicka.eu
GPS: 52.04112, 19.09047

Zmiena wielkość czcionki
Zmiana kontrastu